Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; Blogger_Importer has a deprecated constructor in /home/u143949093/domains/nonpaper.com.gr/public_html/wp-content/plugins/blogger-importer/blogger-importer.php on line 44

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; WP_Taxonomy_Converter has a deprecated constructor in /home/u143949093/domains/nonpaper.com.gr/public_html/wp-content/plugins/taxonomy-converter/taxonomy-converter.php on line 30
Τα ακροδεξιά κινήματα υπέστησαν μεγάλες απώλειες το 2019 αλλά απέχουν πολύ από το να συντριβούν — Non Paper
Notice: Trying to get property 'display_name' of non-object in /home/u143949093/domains/nonpaper.com.gr/public_html/wp-content/plugins/wordpress-seo/frontend/schema/class-schema-person.php on line 152

Notice: Trying to get property 'user_email' of non-object in /home/u143949093/domains/nonpaper.com.gr/public_html/wp-content/plugins/wordpress-seo/frontend/schema/class-schema-person.php on line 230

Notice: Trying to get property 'display_name' of non-object in /home/u143949093/domains/nonpaper.com.gr/public_html/wp-content/plugins/wordpress-seo/frontend/schema/class-schema-person.php on line 236
Connect with us

Κείμενα

Τα ακροδεξιά κινήματα υπέστησαν μεγάλες απώλειες το 2019 αλλά απέχουν πολύ από το να συντριβούν

Avatar

Published

on

Τα ακροδεξιά κινήματα υπέστησαν μεγάλες απώλειες το 2019 αλλά απέχουν πολύ από το να συντριβούν (Photo: Newsweek)

Του Spencer Sunshine*
Πηγή κειμένου: Truthout
Μετάφραση/Επιμέλεια: Σωτήρης Ζιώμας

Η αμερικανική ακροδεξιά συνέχισε να είναι πολύ δραστήρια το 2019. Τα καλά νέα είναι ότι, ερευνώντας τις δράσεις τους για τη χρονιά, εκείνοι οι ακροδεξιοί που βρίσκονται εκτός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος είχαν μικρότερη άνοδο και παρουσία στους δρόμους από το 2018.

Διαρρεύσεις, αγωγές, απώλεια ενδιαφέροντος από τους συντηρητικούς και κρατική καταστολή είχαν όλες τις επιπτώσεις τους. Τα χρόνια άνθησης της ακροδεξιάς του 2016 και του 2017 αρχίζουν να ξεθωριάζουν, όμως [η ακροδεξιά] παραμένει ένα ενεργό κίνημα. Η πτέρυγα των λευκών εθνικιστών ήταν ακόμα περισσότερο δραστήρια το 2019 απ’ ό,τι ήταν σχεδόν δύο δεκαετίες, από την προηγούμενη περίοδο άνθησης της δεκαετίας του ’90 μέχρι την πρόσφατη αναβίωσή της. Την ίδια ώρα, το πιο μαχητικό μέρος της έχει αποκρυσταλλωθεί σε μια νεοναζιστική, φιλο-τρομοκρατική φράξια.

Τι έκανε η ακροδεξιά το 2019

Μια σειρά από σφαγές επιβεβαιώνουν αυτό το γεγονός. Το 2019 είδε συνεχείς επιθέσεις από την ακροδεξιά, και πολλές από αυτές ακολούθησαν ένα μοτίβο: ο δράστης θα έγραφε ένα ρατσιστικό μανιφέστο, θα το αναρτούσε σε μία πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης όπως το 8chan και θα προσπαθούσε να μεταδώσει ζωντανά το μακελειό τους. Μετά, θα ήλπιζαν να δοξαστεί σαν «άγιος» από τα φασιστικά ΜΜΕ. Ογδόντα οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν σε έξι σχετικές σφαγές. Η μεγαλύτερη από αυτές τις επιθέσεις το 2019 ήταν μια επίθεση σε δύο τζαμιά στο Κράισττσερτς της Νέας Ζηλανδίας, όπου σκοτώθηκαν 51 άτομα. Αλλά υπήρξε ακόμη και μια επίθεση στο Ελ Πάσο του Τέξας, που έβαλε στο στόχαστρο μετανάστες και σκοτώθηκαν 22 άτομα. Επιπλέον, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε τρεις διαφορετικές επιθέσεις σε συναγωγές, τζαμιά και ένα εστιατόριο στο Πόγουεϊ της Καλιφόρνια, στο Ζάαλε της Γερμανίας, και έξω από το Όσλο, στη Νορβηγία.

Αυτές οι επιθέσεις συνέβαλαν στο να πιέσουν τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες για χρόνια ολιγωρούσαν, να εφαρμόσουν πιο επιθετική πολιτική σε περιεχόμενο ακραίου λευκού εθνικισμού. Το 8chan, όπου δημοσιεύτηκαν τα τρία μανιφέστο των επιθέσεων, τέθηκε αναγκαστικά εκτός λειτουργίας, αν και οι ιδιοκτήτες του προσπάθησαν να το επαναφέρουν σε μια νέα εκδοχή με το όνομα 8kun. Νεοναζί ακτιβιστές, μεταξύ αυτών αμερικανικές οργανώσεις όπως η Atomwaffen Division και η The Base, μετακινήθηκαν στην εφαρμογή Telegram, όπου προωθούν τον «επιταχυντισμό». Αυτή η στρατηγική υποστηρίζει τη χρήση τρομοκρατίας προκειμένου να αποσταθεροποιήσει κοινωνίες και να οδηγήσει σε μια φασιστική επανάσταση.

Πέραν της συνεχούς αποσύνδεσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης (μολονότι συχνά μετά από πίεση), ξέσπασε επίσης ένα κύμα ακροδεξιών εσωτερικών διαμάχεων. Οπαδοί της «alt-right» προσωπικότητας του Νικ Φουέντες διέκοψαν μερικές εκδηλώσεις της Turning Point USA  μεταξύ αυτών μια ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ – για το γεγονός ότι δεν ήταν αρκετά ρατσιστής και αντισημίτης.

Η πιο παράξενη ιστορία της χρονιάς, ωστόσο, περιλαμβάνει μια προσπάθεια να αποφευχθεί η κύρια αγωγή για το Σάρλοτσβιλ. Ο ηγέτης του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (NSM) – του μεγαλύτερου αμερικανικού νεοναζιστικού κόμματος – μεταβίβασε την εξουσία σε έναν μαύρο ακτιβιστή ονόματι Τζέιμς Στερν. Ανακοινώνοντας ότι είχε εξαπατήσει τους ναζί πείθοντας τον παλιό τους ηγέτη ότι ο Στερν θα αναλάμβανε την ευθύνη για την αγωγή, αντ’ αυτού προσπάθησε να διαλύσει το κόμμα. Όμως, σε μια τραγική τροπή των πραγμάτων, ο Στερν πέθανε από καρκίνο τον Οκτώβριο.

Το NSM, ωστόσο, δεν εξαφανίστηκε. Διεξήγε αυτό που απ’ ό,τι φαίνεται ήταν η μοναδική ανοικτή συγκέντρωση λευκών εθνικιστών της χρονιάς, με 10 ένοπλους άνδρες διαδηλώνοντας κατά της γιορτής του Pride στο Ντιτρόιτ.

Αυτό ήταν μέρος της μεγαλύτερης στροφής της alt-right σε θέματα κατά της LGBTQ κοινότητας το 2019. Σε αρκετές πόλεις, προσπάθησαν να διακόψουν αναγνώσεις του «Drag Queen Story Hour», μιας δημοφιλούς σειράς εκδηλώσεων όπου ντραγκ κουίνς διαβάζουν ιστορίες σε παιδιά, συχνά σε δημόσιες βιβλιοθήκες. Μία παρέλαση «Straight Pride» διεξήχθη στη Βοστώνη, και ενώ η αστυνομία προστάτευε τους συμμετέχοντες, οι αντιδιαδηλωτές υπερείχαν αριθμητικά.

Κάποιες από αυτές τις αντι-LGBTQ δράσεις έγιναν υπό την επικεφαλίδα «clown world». Αυτό που ξεκίνησε ως ένα διαδικτυακό μιμίδιο ολοκληρώθηκε με alt-right ακτιβιστές να ντύνονται ως κλόουν σε διαδηλώσεις κατά της LGBTQ κοινότητας. Όμως, καμία από αυτές τις δράσεις δεν αποδείχθηκε πως ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς οργανωτικές στρατηγικές.

Έξω από το Πόρτλαντ, η μεγαλύτερη συγκέντρωση – «Demand Free Speech» στο DC – προσέλκυσε 250 άτομα. Η Άμπερ Κάμινγκς, η οποία οργάνωσε πολλές από τις «alt-lite» συγκεντρώσεις στο Μπέρκλεϊ, μπορούσε να προσελκύσει μόνο μια ντουζίνα ανθρώπους σε μία εκδήλωση του Σεπτεμβρίου. (Η Alt-lite είναι η πιο «μετριοπαθής» πτέρυγα της alt-right⸱ αν και την ίδια στιγμή προωθούν την ξενοφοβία, την ισλαμοφοβία και τον μισογυνισμό, επιτρέπουν σε έγχρωμους, ομοφυλόφιλους και Εβραίους να είναι μέλη).

Δύο μεγάλες «χωματερές πληροφοριών» δημιούργησαν ένα χαμό μεταξύ των ακραίων λευκών εθνικιστών, που οδήγησε στην αναγνώριση και διάρρευση πολλών από τους ακτιβιστές τους. Αυτό θα ακολουθούσε σε εκστραετίες πίεσης για την απομάκρυνση των λευκών εθνικιστών από δουλειές και άλλες θέσεις. Αυτές περιλάμβαναν δύο διαρροές διαδικτυακών συνομιλιών από το Identity Evropa (το οποίο, μετά την πρώτη διαρροή, επαναπροσδιορίστηκε ως American Identity Movement), και τα πλήρη ψηφιακά αρχεία από το Iron March – μία κλειστή πλέον πλατφόρμα όπου σχηματίστηκαν ομάδες όπως η Atomwaffen Division.

Άλλες διαρροές υπονόμευσαν τη διακυβέρνηση Τραμπ. Το Νομικό Κέντρο για τη Φτώχεια στο Νότο κυκλοφόρησε emails από τον σύμβουλο του Τραμπ, Στήφεν Μίλερ, σύμφωνα με τα οποία εκείνος προωθούσε εθνικιστικές ιστοσελίδες και διηύθυνε περιεχόμενο στο Breitbart. Παρέχοντας άμεσες ενδείξεις της ακραίας εθνικιστικής επιρροής στις πολιτικές διακυβέρνησης Τραμπ, πάνω από 100 μέλη του Κογκρέσου απαίτησαν την παραίτηση του Μίλερ.

Και μία νέα διαρροή από ένα ρατσιστικό και αντισημιτικό παραλήρημα του αρχηγού της alt-right, Ρίτσαρντ Σπένσερ, μετά το Σάρλοτσβιλ θα εξασφάλιζε με αισιοδοξία ότι δεν θα ήταν ξανά προσκεκλημμένος στο CNN, όπου εμφανίστηκε ως σχολιαστής τον Ιούλιο.

Το κράτος αρχίζει να στοχοποιεί τους φασίστες όπως επίσης και τους αντιφασίστες

Τον Ιανουάριο, ο Σύνδεσμος κατά της Δυσφήμισης ανέφερε ότι όλες οι 50 δολοφονίες του 2018 από αμερικανούς πολιτικούς εξτρεμιστές είχαν ακροδεξιές συνδέσεις. Και το 2019, η ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου άρχισε επιτέλους να παίρνει σκληρότερα μέτρα εναντίον του ακραίου εθνικισμού. Ένα δελτίο του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ κατονόμασε τον «βίαιο εξτρεμισμό των ακραίων ρατσιστών» ως βασική απειλή, και ο διευθυντής του FBI δήλωσε ότι οι πιο πρόσφατες συλλήψεις εγχώριας τρομοκρατίας αφορούσαν ακραίους ρατσιστές.

Έντεκα μέλη της Atomwaffen Division έχουν συλληφθεί από το 2017⸱ αυτή η ακτιβιστική νεοναζιστική ομάδα ενθαρρύνει ανοικτά την τρομοκρατία και έχει συνδεθεί με πέντε δολοφονίες. Πολλοί άλλοι λευκοί εθνικιστές έχουν συλληφθεί, μεταξύ αυτών ο διαδικτυακός stalker, Ντάνιελ ΜακΜάχον⸱ ο Κόνορ Κλάιμο, που ήθελε να βομβαρδίσει μία συναγωγή και ένα γκέι κλαμπ⸱ και ο Μάικλ Ζαρέμσκι, ο οποίος σχεδίαζε μαζικούς πυροβολισμούς σε ένα νοσοκομείο. Ο Τάιλερ Τένμπρνικ καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης για βιαιοπραγία και παράνομη οπλοκατοχή, και στον Γουίλιαμ Σκοτ Πλέινερ επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών για συμπλοκές με αντιφασίστες στο Σακραμέντο το 2016.

Και άλλοι στην ακροδεξιά καταδικάστηκαν επίσης με ποινές φυλάκισης, ανάμεσά τους τρία μέλη παραστρατιωτικών οργανώσεων που καταδικάστηκαν σε 25 με 30 χρόνια φυλάκιση για την οργάνωση επιθέσεων σε μουσουλμάνους. Ο Ρότζερ Στόουν, έμπιστος του Τραμπ και σύμμαχος της ακροδεξιάς οργάνωσης Proud Boys, καταδικάστηκε για παρακώλυση έρευνας του Κογκρέσου. Ωστόσο, στον Μαρκ και την Ελίζαμπεθ Χοκοάνα – που ενεπλάκησαν το 2017 σε ένα σχεδόν θανατηφόρο πυροβολισμό ενός αντιφασίστα – αποσύρθηκαν οι κατηγορίες έπειτα από ένα διχασμένο σώμα ενόρκων.

Το κράτος βρήκε μία νέα λύση ως προς τη λήψη αυστηρότερων μέτρων στις συγκρούσεις των δρόμων βάζοντας τους αντιφασίστες να έρθουν αντιμέτωποι με την alt-lite. Στη Νέα Υόρκη, δύο μέλη των Proud Boys τιμωρήθηκαν με ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών το 2018 για επίθεση συμμοριών⸱ ο δικαστής αποφάνθηκε ότι ήθελε να αποτρέψει τους «πολιτικούς τσακωμούς στο δρόμο» του στυλ της δεκαετίας του ’30. Αλλά αυτό σήμαινε ότι και στους αμερικανούς αντιφασίστες επιβάλλονται εξίσου σημαντικές ποινές φυλάκισης. Αυτές περιελάμβαναν ένα χρόνο φυλάκιση για έναν αντιφασίστα από τη Νέα Υόρκη, και έξι χρόνια για έναν στο Όρεγκον.

Η νέα αυτή αλλαγή άρχισε σιγά σιγά να επηρεάζει επίσης και το Πόρτλαντ, στο Όρεγκον. Η μεγαλύτερη ακροδεξιά διαδήλωση της χρονιάς έγινε στις 17 Αυγούστου στο Πόρτλαντ⸱ οι Proud Boys προσέλκυσαν 300 άτομα, ενώ οι αντιδιαδηλωτές ανέρχονταν γύρω στους 1.000. Από πριν όμως, αρκετοί τοπικοί ακροδεξιοί ακτιβιστές δέχθηκαν επίσκεψη από τα όργανα της τάξης ή συνελήφθησαν. Εκείνο το πρωί, ο Ντόναλντ Τραμπ τουίταρε «Λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν να χαρακτηριστούν οι ANTIFA μία “ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ”. Το Πόρτλαντ παρακολουθείται πολύ προσεκτικά» (Αυτό ήταν μέρος μιας ευρύτερης πίεσης από προσωπικότητες όπως ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ να ανακηρυχθούν οι αντίφα «εγχώριοι τρομοκράτες»).

Οι συγκρούσεις στο Πόρτλαντ οδήγησαν επίσης στο να γίνει δημοφιλής ο Άντι Νγκο. Ένας ακροδεξιός προπαγανδιστής που μερικά από τα κυρίαρχα μέσα τον αντιμετωπίζουν ανεξήγητα ως έναν έγκυρο δημοσιογράφο. Ο Νγκο χτυπήθηκε αφότου ήρθε σε ρήξη με μια αντιφασιστική αντιδιαδήλωση στο Πόρτλαντ τον Ιούλιο, και το χρησιμοποίησε για να κάνει έρανο συγκεντρώνοντας σχεδόν 200.000 δολάρια για τους υποτιθέμενους τραυματισμούς του. Ενώ υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα συντάκτης στο Quillette, ο Νγκο αποδόθηκε στην έκδοση μιας «μελέτης» – τα στοιχεία της οποίας ποτέ δεν επαληθεύτηκαν – που υποστηρίζει ότι ένας αριθμός φιλελεύθερων δημοσιογράφων ήταν «στενά συνδεδεμένοι» με αντιφασίστες, και γι’ αυτό ήταν μεροληπτικοί και ενσωμάτωναν κομματικές, εξτρεμιστικές θέσεις. Αυτό ενέπνευσε την Atomwaffen Division να φτιάξει δύο βίντεο που απειλούσαν πολλούς από αυτούς τους ίδιους δημοσιογράφους με το όνομά τους, και πυροδότησαν το αντιφασιστικό σύνθημα «Ο Άντι Νγκο είναι μία απειλή στην κοινότητά μας και παρέχει λίστες θανάτου στην Atomwaffen». Υπήρχαν ακόμη μικρότερες συμπλοκές στο Πόρτλαντ, μεταξύ αυτών μία επίθεση σε αντιφασίστες έξω από το μπαρ Cider Riot, την 1η Μαΐου. Αυτό οδήγησε σε μαζικές αγωγές εναντίον του Τζόι Γκίμπσον, έναν αρχηγό της alt-lite που βρισκόταν στον πυρήνα πολλών από τις συνεχείς συμπλοκές του δρόμου στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Αρκετοί από τους συνεργάτες του έχουν επίσης συλληφθεί για διαφορετικές κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων και κακουργηματικών πράξεων.

Ακόμη, πολλές αγωγές εξακολουθούν να απασχολούν την ακροδεξιά. Σε μία απ’ αυτές, ο Άντριου Άνγκλιν της νεοναζιστικής ιστοσελίδας Daily Stormer υποχρεώθηκε να πληρώσει 14 εκατομμύρια δολάρια. Ο Άνγκλιν ενθάρρυνε τους οπαδούς του να παρενοχλήσουν μία εβραϊκή οικογένεια, που αργότερα πλημμύρισε με απειλές θανάτου και άλλες ύβρεις. Ο συνωμοσιολόγος Άλεξ Τζόουνς μηνύεται από εννέα οικογένειες για τους ισχυρισμούς του ότι η σφαγή στο σχολείο Σάντι Χουκ ήταν μία απάτη. Και νέες αγωγές συμπεριλήφθησαν μαζί με τις ήδη υπάρχουσες εναντίον των ακροδεξιών διοργανωτών της διαδήλωσης στο Σάρλοτσβιλ το 2017.

Προοπτικές για το 2020

Οι αμερικανοί φασίστες και ακροδεξιοί δεν έχουν ανακτήσει τη δυναμική τους, αλλά έχουν ακόμα αέρα στα πανιά τους και πολλές επιλογές. Οι προεδρικές εκλογές θα αποτελέσουν αναμφίβολα μια ευκαιρία για ακροδεξιές ομάδες να αναλάβουν δράση και στρατολόγηση. Κάθε προσπάθεια να ξεκινήσει να χτίζεται πραγματικά το τείχος του Τραμπ στα σύνορα με το Μεξικό, ή να απομακρυνθεί ο Τραμπ από το αξίωμά του προτού λήξει η θητεία του, επίσης θα επιτρέψει στην ακροδεξιά να κάνει επίδειξη δύναμης στους δρόμους. Νεοναζιστικές ομάδες που υποστηρίζουν την τρομοκρατία μπορεί να εμπνεύσουν περισσότερες επιθέσεις όπως στο Ελ Πάσο. Η αυξανόμενη περιβαλλοντολογική κρίση θα επιτρέψει σε φιλο-περιβαλλοντολογικές φασιστικές οργανώσεις μελλοντικές ευκαιρίες να πουλήσουν το κίνημά τους σε νέα ακροατήρια. Όσο η μετανάστευση των κλιματικών προσφύγων αυξάνεται, οι οικο-φασίστες θα πιέσουν αναμφίβολα το περιβαλλοντολογικό τους κίνημα προκειμένου να ενσωματώσουν ανοικτά την ξενοφοβία και τον ρατσισμό.

Όσο ο Τραμπ παραμένει στην εξουσία, θα εξασφαλίζει ένα πολιτικό κλίμα μέσα στο οποίο τέτοιες ομάδες θα πολλαπλασιάζονται.

*Ο Spencer Sunshine είναι ερευνητής της ακροδεξιάς και ακτιβιστής.

Ελλάδα

Σεμινάρια της Πρεσβείας των ΗΠΑ για «υπεύθυνη δημοσιογραφία» και αποθέωση της κυβερνητικής πολιτικής

Avatar

Published

on

By

Την ώρα που η κυβέρνηση αποφασίζει να διαθέσει άλλα 9 εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ στο πλαίσιο της «εκστρατείας ενημέρωσης» για την πανδημία, διαμορφώνοντας πλέον τη συνολική δαπάνη στα 20 εκατομμύρια ευρώ, τα δημοσιογραφικά επιτελεία θα έχουν ένα λόγο παραπάνω να προβαίνουν σε διθυραμβικά σχόλια για τη διαχείριση της κρίσης από την ελληνική κυβέρνηση.

Όπως επισημαίνει σε πρόσφατο δημοσίευμά του ο «Ριζοσπάστης», η Πρεσβεία των ΗΠΑ οργάνωσε διαδικτυακό σεμινάριο για την εκπαίδευση των δημοσιογράφων με σκοπό την άσκηση «υπεύθυνης δημοσιογραφίας» που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την αποσιώπηση θεμάτων που ενοχλούν, την «εξύψωση του ηθικού» καθώς επίσης και την επιδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής.

Αναλυτικότερα το ρεπορτάζ αναφέρει:

Στις «προτεραιότητες» που επιβάλλεται να τηρούν οι δημοσιογράφοι αυτήν την περίοδο αναφέρθηκε ο Αμερικανός ειδικός σε θέματα επικοινωνίας και δημόσιας υγείας, Νταν Ρουτζ, μιλώντας τις προάλλες σε διαδικτυακό σεμινάριο, που οργανώθηκε με τη συμμετοχή της πρεσβείας των ΗΠΑ, με θέμα «Δημόσια επικοινωνία και ψηφιακή ανθεκτικότητα κατά τη διάρκεια πανδημίας».

Απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους και υπεύθυνους επικοινωνίας διαφόρων οργανισμών, τους προέτρεψε να ασκήσουν «υπεύθυνη δημοσιογραφία» και, μεταξύ άλλων, να φτιάξουν ένα «πάρκινγκ» με θέματα, τα οποία «μπορούν να αποσιωπηθούν με ασφάλεια για αργότερα που θα έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου». Ολως «τυχαίως», έφερε ως παράδειγμα τα θέματα που αφορούν τη λογοδοσία των υπευθύνων και των αρχών σχετικά με τη διαχείριση της πανδημίας! Ακόμα παραπέρα, ζήτησε από τους δημοσιογράφους να συμβάλουν στην «εξύψωση του ηθικού» και τους …ενθάρρυνε να αποθεώσουν την κυβερνητική πολιτική, λέγοντας ότι «οι ελληνικές αρχές πρέπει να επιδοκιμαστούν για τη διαχείριση της πανδημίας».

Τα σεμινάρια συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες, προφανώς με τις ίδιες «λαμπρές» συμβουλές και υποδείξεις προς τα επιτελεία της ενημέρωσης στην Ελλάδα. Δεν ξέρουμε αν στο τέλος θα μοιραστούν και τίτλοι σπουδών… Μπορούμε όμως με βεβαιότητα να πούμε ότι στα θρανία κάθονται «οι πιο καλοί οι μαθητές», αν κρίνουμε από τον τρόπο που προβάλλεται η κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας, σε αντίθεση με το «θάψιμο» που τρώνε οι διαμαρτυρίες και οι πρωτοβουλίες διεκδίκησης των υγειονομικών και των άλλων εργαζομένων.

Continue Reading

Κείμενα

Πόσα χρήματα δίνουν οι ΗΠΑ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και ποιος ο αντίκτυπος της διακοπής χρηματοδότησής του από τον Τραμπ;

Avatar

Published

on

By

Photo: NBC

Της Pien Huang*
Πηγή κειμένου: NPR
Μετάφραση/Επιμέλεια: Σωτήρης Ζιώμας

Ο πρόεδρος Τραμπ λέει ότι σταματά τη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας από τις ΗΠΑ για 60 με 90 ημέρες καθώς η κυβέρνησή του επανεξετάζει τους χειρισμούς της ομάδας στην επιδημία του κοροναϊού. Έκανε την ανακοίνωσή του στη συνέντευξη Τύπου την Τρίτη, λέγοντας ότι θέλει να αναστείλει τις συνδρομές των ΗΠΑ «καθώς διεξάγεται μια επανεξέταση προκειμένου να αξιολογηθεί ο ρόλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην πολύ κακή διαχείριση και συγκάλυψη της εξάπλωσης του κοροναϊού».

Ο Τραμπ ανέφερε ότι ο ΠΟΥ καθυστέρησε να απαντήσει στην κρίση και πως ο οργανισμός είναι «κινεζο-κεντρικός».

«Λυπούμαστε για την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ», δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντχάνομ Γκεμπρεγέσους σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη. «Ο ΠΟΥ επανεξετάζει τον αντίκτυπο της δουλειάς μας από κάθε απόσυρση της χρηματοδότησης των ΗΠΑ, και θα εργαστεί με τους συνεργάτες μας προκειμένου να καλύψει κάθε οικονομικό κενό που αντιμετωπίζουμε και να εξασφαλίσουμε ότι η δουλειά μας συνεχίζεται αδιάκοπα».

Πόσα χρήματα συνεισφέρουν οι ΗΠΑ στον προϋπολογισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας; Και πώς αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει το έργο του ΠΟΥ;


Ποια είναι η αποστολή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας;


Ο οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1948, περιγράφει τον εαυτό ως «την κατευθυντήρια και συντονιστική αρχή στην παγκόσμια υγεία εντός του συστήματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών». Συντονίζει δραστηριότητες και παρέχει καθοδήγηση για τα 194 κράτη μέλη του και τα δύο συνδεδεμένα μέλη του (Πουέρτο Ρίκο και Τοκελάου).

Οι δραστηριότητες κυμαίνονται από την προώθηση του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας μέχρι την υποστήριξη της παιδικής διατροφής προκειμένου να διαδραματίσουν έναν ηγετικό ρόλο στην περίπτωση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης για την υγεία.

«Θα υπάρχουν οδηγίες για το είδος των απαραίτητων φαρμάκων που πρέπει να υπάρχουν, το είδος των απαραίτητων διαγνωστικών εξετάσεων που πρέπει να υπάρχουν, ποια μπορεί να είναι τα προγράμματα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν σε σχέση με τον ιό HIV σε διαφορετικές χώρες, λαμβάνοντας υπόψιν τους διαθέσιμους πόρους», λέει ο Ριφάτ Ατούν, καθηγητής παγκόσμιων συστημάτων υγείας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. «Οι χώρες δεν υποχρεώνονται νομικά να ακολουθήσουν αυτές τις οδηγίες, αλλά πολλές το πράττουν σε σχέση με τις επιδημίες».

Ο οργανισμός ανακήρυξε την έξαρση του κοροναϊού μια «έκτακτη ανάγκη διεθνούς ενδιαφέροντος για τη δημόσια υγεία» και έχει δώσει τεχνικές οδηγίες για τους εργαζόμενους στο χώρο της υγείας για το πώς να ενδιαφερθούν για τους ασθενείς του COVID-19 σε ιατρικό περιβάλλον και οδηγίες στον κόσμο για το πώς να προστατεύσει τον εαυτό του.


Πόσο μεγάλος είναι ο προϋπολογισμός του ΠΟΥ;


Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λειτουργεί με ένα διετή κύκλο προϋπολογισμού. Για το 2020 και το 2021, ο προϋπολογισμός του για την εκτέλεση των προγραμμάτων του είναι 4,8 δισ. δολάρια, ή 2,4 δισ. δολάρια το χρόνο.

«Ο ΠΟΥ έχει έναν προϋπολογισμό κοντά στο μέγεθος ενός τεράστιου αμερικανικού νοσοκομείου. Είναι περίπου το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ», λέει ο Λόρενς Γκόστιν, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τζώρτζταουν και διευθυντής του Συνεργαζόμενου Κέντρου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το Εθνικό και Διεθνές Υγειονομικό Δίκαιο, που είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός ο οποίος συνεργάζεται με τον ΠΟΥ.

(Ένα επιπλέον δισεκατομμύριο για αυτόν τον τρέχοντα κύκλο προϋπολογισμού συμπεριλαμβανόταν στις εκτιμήσεις προϋπολογισμού του ΠΟΥ το Μάιο του 2019 ως ένα μερίδιο για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης).


Από πού προέρχονται τα κεφάλαια;


Οι ετήσιες δωρεές από τα κράτη μέλη του αποτελούν το 51% του προϋπολογισμού του ΠΟΥ, σύμφωνα με ανακοίνωσή του από τον κύκλο προϋπολογισμού του 2018-2019.

Αυτές οι συνεισφορές κατηγοριοποιούνται σε δύο κατηγορίες: βεβαιώσεις τελών (δηλ. συνδρομές μελών) και εθελοντικές συνεισφορές.

«Τα βεβαιωμένα χρήματα είναι σαν επιχειρησιακή υποστήριξη», λέει η Τζένιφερ Κέιτς, διευθύντρια της παγκόσμιας πολιτικής για την υγεία και τον ιό HIV στο Ίδρυμα Οικογένειας Κάιζερ. «Ιδού λοιπόν τα χρήματα. Μπορείτε να καταλάβετε τι να κάνετε με αυτά».

Οι κορυφαίοι χρηματοδότες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το περασμένο έτος (Photo: Stephanie Adeline/NPR)

Κάθε κράτος μέλος πληρώνει τέλη αξιολόγησης με βάση την περιουσία και τον πληθυσμό της χώρας.

Ακόμη, οι χώρες κάνουν επιπλέον εθελοντικές συνεισφορές, όπως κάνουν τα Ηνωμένα Έθνη, φιλανθρωπικά ιδρύματα και μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι δωρητές συνηθώς προορίζουν αυτά τα λεφτά για συγκεκριμένους σκοπούς. Η μεγαλύτερη κατανομή από τις εθελοντικές συνεισφορές πηγαίνει στην πολιομυελίτιδα, που έχει προϋπολογισμό 863 εκ. δολαρίων για το 2020-2021. «Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός καθοδηγείται κατά κύριο λόγο από πολλές εξωτερικές επιρροές των δωρητών όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προϋπολογιστεί», λέει η Κέιτς.

Σταδιακά, λέει η Κέιτς, οι εθελοντικές συνεισφορές έχουν αρχίσει να κυριαρχούν στον προϋπολογισμό του ΠΟΥ.

Για τον προϋπολογισμό 2020-2021, 957 εκατομμύρια δολάρια προέρχονται από βεβαιώσεις τελών και 4,9 δισεκατομμύρια δολάρια πρόερχονται από εθελοντικές συνεισφορές.


Πόσα χρήματα συνεισφέρει η αμερικανική κυβέρνηση;


«ΟΙ ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χορηγός ενιαίας κυβέρνησης στον κόσμο», λέει ο Γκόστιν, «επομένως ο ΠΟΥ βασίζεται πάρα πολύ στις συνεισφορές των ΗΠΑ».

Για το διετή κύκλο του 2018 και 2019, οι αμερικανικές συνεισφορές αντιστοιχούσαν περίπου στο 20% του συνολικού προϋπολογισμού του ΠΟΥ.

Τα χρήματα έρχονται σε δύο ροές. Η αμερικανική συνεισφορά στη δεξαμενή των βεβαιωμένων τελών είναι 237 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό είναι το 22% των συνολικών τελών, το μεγαλύτερο ποσοστό από κάθε έθνος. Συγκρτικά, η Κίνα συνεισφέρει το 12% αυτής της δεξαμενής χρημάτων, και κάποιες χώρες με χαμηλό εισόδημα πληρώνουν το 0,1%.

Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεσμεύτηκαν για περισσότερα από 656 εκ. δολάρια για συγκεκριμένα προγράμματα, σύμφωνα με την πύλη προϋπολογισμού προγράμματος του ΠΟΥ. Αυτές οι εθελοντικές συνεισφορές προορίζονταν για προγράμματα συμπεριλαμβανομένων της εξάλειψης της πολιομυελίτιδας, των υπηρεσιών υγείας και διατροφής, των ασθενειών που μπορούν να προληφθούν από εμβόλια, της φυματίωσης, του HIV — και για την πρόληψη και τον έλεγχο των εξάρσεων.

Τα 10 προγράμματα του ΠΟΥ που έλαβαν τα περισσότερα χρήματα από τις ΗΠΑ (Photo: Stephanie Adeline/NPR)

Στο πρόσφατο παρελθόν, οι ΗΠΑ έχουν δώσει επίσης τα περισσότερα χρήματα σε εθελοντικές συνεισφορές.

Αλλά από τις 31 Μαρτίου, οι ΗΠΑ είναι πίσω ως προς την αποπληρωμή των τελών. Αυτή την στιγμή χρωστάει 198,3 εκ. δολάρια σε συνδρομές μελών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων οφειλών από προηγούμενους κύκλους, σύμφωνα με το αντίγραφο κίνησης τραπεζικού λογαριασμού του ΠΟΥ — μια λίστα με την κατάσταση πληρωμής κάθε χώρας.


Τι σημαίνει το πάγωμα της αμερικανικής χρηματοδότησης;


Δεν υπάρχει πλέον αξιόπιστη απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Στη συνέντευξη Τύπου, ο Τραμπ είπε ότι η επανεξέταση θα έπαιρνε 60 με 90 ημέρες και πως μια «πολύ εξονυχιστική έρευνα» βρίσκεται σε εξέλιξη. Ωστόσο, δεν έχουν δημοσιευθεί λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο εκτέλεσης της αναστολής χρηματοδότησης.

Και είναι ασαφές αν ο πρόεδρος έχει την εξουσιοδότηση να σταματήσει μονομερώς τη χρηματοδότηση για ένα διεθνή οργανισμό όπως ο ΠΟΥ.

«Εάν τα χρήματα έχουν ήδη δεσμευτεί και ήδη δοθεί, τότε είναι πιθανόν να μην μπορεί να τα πάρει», λέει ο Γκόστιν, αλλά ο πρόεδρος θα μπορούσε να παρακρατήσει εκκρεμείς οφειλές ή να δώσει εντολή σε οργανισμούς όπως ο Οργανισμός Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ (USAID) να περιορίσει τη συνεργασία του με τον ΠΟΥ.

«Πολλά από τα εθελοντικά χρήματα παρέχονται στα επίπεδα οργανισμών», λέει η Κέιτς, οπότε είναι πιθανόν ο πρόεδρος να μπορούσε να απαιτήσει τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να σταματήσουν να παρέχουν χρήματα στον ΠΟΥ για εργασία έργου.

*Η Pien Huang είναι ανταποκρίτρια για θέματα παγκόσμιας υγείας στο NPR.

Continue Reading

Κείμενα

Οι γιατροί της Κούβας ήταν πάντα τόσο αλληλέγγυοι όσο δεν ήταν ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση

Avatar

Published

on

Του Σωτήρη Ζιώμα

Την ώρα που η πανδημία του κοροναϊού ξεσκεπάζει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την αποτυχία του φιλελεύθερου καπιταλισμού να παράσχει δημόσια συστήματα υγείας που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο, αρκετά είναι τα δημοσιεύματα στον ελληνικό έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο που επιχειρούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τις ανθρωπιστικές αποστολές των γιατρών της Κούβας στις χώρες του εξωτερικού.

Κοινή συνισταμένη όλων αυτών των άρθρων είναι πως οι κουβανοί γιατροί δεν προσφέρουν τις υπηρεσίες τους προς τους υπόλοιπους λαούς αφιλοκερδώς και με αίσθημα αλληλεγγύης, αλλά αναγκάζονται να εργάζονται ως «έμμισθοι σκλάβοι» του κράτους με σκοπό να παρουσιάσουν το «καλό πρόσωπο της χώρας» στο πλαίσιο της λεγόμενης «ιατρικής διπλωματίας» που είχε εισαγάγει στην Κούβα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 ο Φιντέλ Κάστρο.

Κι ενώ μέσα στον ορυμαγδό των θεωριών συνωμοσίας που κατακλύζουν το διαδίκτυο θα περιμέναμε τέτοιου είδους αναλύσεις να προέρχονται από περιθωριακές φωνές που συνδέουν τον κοροναϊό με το δίκτυο 5G και τα εμβόλια με το θάνατο, παρατηρούμε πως οι έρευνες αυτές δεν προέρχονται από ιστοσελίδες που έχουν ως κύρια ενασχόλησή τους τη συνωμοσιολογία, αλλά από μέσα ενημέρωσης που έχουν χτίσει εδώ και χρόνια ένα σοβαρό και ποιοτικό προφίλ.

Την αρχή έκανε πριν από μερικές βδομάδες (28/3) ο δημοσιογράφος και αρχισυντάκτης των Ελληνικών Hoaxes, Δημήτρης Αλικάκος, όταν σε ανάρτησή του στο Facebook χαρακτήριζε την εξαγωγή γιατρών από την Κούβα «εθνική μπίζνα», παραλληλίζοντάς τους χυδαία με «ενοικιαζόμενο προσωπικό». Μάλιστα, με μια μπόλικη δόση ειρωνείας και κυνισμού, ανέφερε πως η Κούβα στέλνει γιατρούς στη Βενεζουέλα προκειμένου να πληρωθεί «σε είδος», δηλαδή πετρέλαιο, αγνοώντας σκόπιμα το γεγονός ότι και οι δύο χώρες προσπαθούν να αναπτύξουν τους διεθνιστικούς δεσμούς τους επειδή βρίσκονται υπό καθεστώς αμερικανικού εμπάργκο.

Επιπλέον, για να ενισχύσει το αφήγημα πως «η κυβέρνηση της Κούβας παρακρατεί ένα μεγάλο μέρος του μισθού των γιατρών και των νοσηλευτών», ο κ. Αλικάκος δεν δίστασε να επικαλεστεί ως πηγή το «Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor» («Γραφείο Δημοκρατίας, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Εργασίας») το οποίο πρόσκειται στο αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Στην ουσία δηλαδή, καταφερόταν εναντίον του θύματος, υιοθετώντας ως θέσφατο τους ισχυρισμούς του θύτη.

Και φυσικά, καμία αναφορά στις ανιδιοτελείς αποστολές κουβανών γιατρών από το 1998 στο πλαίσιο του «Ολοκληρωμένου Προγράμματος Υγείας» (Programa Integral de Salud) για τη Λατινική Αμερική, τις χώρες της Καραϊβικής και την Αφρική.

Την σκυτάλη στην αποδόμηση του ανθρωπιστικής βοήθειας των γιατρών της Κούβας πήρε λίγες μέρες αργότερα (7/4) η εφημερίδα «Καθημερινή». Στο ρεπορτάζ της Μαρίας Αθανασίου με τίτλο «Ήρωες ή μισθοφόροι;», όπου η δημοσιογράφος αναρωτιέται εάν η βοήθεια του «άγνωστου» κουβανικού «στρατού με τις λευκές ρόμπες» πρόκειται για «ανιδιοτελή ανθρωπιστική προσφορά, ιατρική διπλωματία ή επικερδείς μπίζνες με αντικείμενο τον ανθρώπινο πόνο», επαναλαμβάνεται -μεταξύ άλλων- η ίδια επιχειρηματολογία περί «νοικιαζόμενου προσωπικού» στη Βενεζουέλα με αντάλλαγμα βαρέλια πετρελαίου, ενώ γίνεται μνεία και στις δηλώσεις του προέδρου της Βραζιλίας, Ζαΐχ Μπολσονάρου, ο οποίος χαρακτήριζε τους 8.000 κουβανούς γιατρούς που εργάζονταν στη χώρα του «σκλάβους της Κούβας» που «θρέφουν την κουβανική δικτατορία» και αποδίδουν το 75% του μισθού τους στα κρατικά ταμεία του νησιού.

Την περασμένη Δευτέρα (13/4) όμως, κυκλοφόρησε και μια ακόμη έρευνα, αυτή τη φορά από την αξιόλογη ερευνητική ιστοσελίδα «Inside Story». Στο εκτενές άρθρο του Βασίλη Σταματίου με τίτλο «Πόσο φιλάνθρωποι είναι στην πραγματικότητα οι γιατροί της Κούβας;», επιχειρείται η πλήρης απομυθοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας και ένδειξης αλληλεγγύης των γιατρών της Κούβας, κατά τα πρότυπα Αλικάκου, με την αιτιολογία πως «πρόκειται απλώς για μια εξαιρετικά επικερδή μπίζνα».

Μολονότι η έρευνα αποτελείται συνολικά περίπου από 3.000 λέξεις, ο αρθρογράφος θεώρησε μάλλον σωστό να αγνοήσει επιδεικτικά σημαντικές πτυχές του ζητήματος που θίγει. Έτσι λοιπόν, δεν αφιέρωσε ούτε μία γραμμή για το 55ετές εμπάργκο των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας στα τρόφιμα και τα φάρμακα που επιβλήθηκε κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τις δραματικές επιπτώσεις του στην εξέλιξη της οικονομίας του νησιού, τις συνολικά 638 απόπειρες δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο από τη CIA, ή το γεγονός ότι παρά τον πολυετή εμπορικό και οικονομικό αποκλεισμό, το σύστημα υγείας της Κούβας συνιστά διεθνές πρότυπο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Αντ’ αυτού, αναφέρει την Κούβα ως χώρα του «Τρίτου Κόσμου», μολονότι ο όρος αυτός σήμερα θεωρείται από την ακαδημαϊκή κοινότητα οπισθοδρομικός και ανακριβής που παραπέμπει σε αποικιοκρατικές αντιλήψεις, αφήνοντας αναπάντητους τους λόγους της «οικονομικής ανέχειας της χώρας».

Όσο κουραστικό κι αν ακούγεται, κάθε συζήτηση που αφορά την φτώχεια στην Κούβα θα πρέπει να ξεκινά και να τελειώνει με την αναφορά στο μισό αιώνα του παράνομου αμερικανικού εμπάργκο, κι αυτό γιατί πολύ απλά η πιο συχνή απάντηση που δίνεται από το σύνολο των δυτικών μέσων ενημέρωσης στο ερώτημα «Ποιος φταίει τελικά για τη φτώχεια στην Κούβα;», είναι ότι φταίει ο «σοσιαλισμός», θέση που προφανώς ενστερνίζεται και ο αρθρογράφος της έρευνας.

Θα μπορούσαμε να αναλύαμε για ώρες κάθε προβληματικό σημείο του κειμένου, όπως για παράδειγμα την παραπομπή του συντάκτη στην έκδοση «Americas Quarterly», η οποία κυκλοφορεί από την επιχειρηματική ένωση «Council of the Americas (AS/COA) που ίδρυσε το 1963 -κατ’ εντολή του Τζον Κένεντι- ο μεγαλοτραπεζίτης, Ντέιβιντ Ροκφέλερ, με σκοπό να πολεμήσει τον Φιντέλ Κάστρο, ή τη «σφοδρή κριτική» που είχε υποστεί από την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας η συμφωνία Κούβας-Βενεζουέλας για την ανταλλαγή γιατρών με πετρέλαιο. Όμως, αφενός η πρώτη πηγή έχει κατηγορηθεί αρκετές φορές για μεροληψία υπέρ του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και αφετέρου η αντιπολίτευση που παραθέτει ο αρθρογράφος δεν είναι άλλη από το «στρατόπεδο» του πραξικοπηματία Γκουαϊδό.

Τους τελευταίους μήνες, η Κούβα έχει στείλει περισσότερους από 900 γιατρούς και νοσηλευτές σε 17 χώρες του κόσμου προκειμένου να προσφέρουν την απαραίτητη βοήθεια στη μάχη κατά της πανδημίας του κοροναϊού μεταξύ αυτών η Ιταλία, η Ανδόρα, η Νικαράγουα, η Αϊτή, η Τζαμάικα κ.α.

Επομένως, στη συγκεκριμένη περίοδο που διανύουμε, η συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησης της έμπρακτης αλληλεγγύης των γιατρών της Κούβας ως δήθεν «επικερδούς μπίζνας», την στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απεμπολήσει και το τελευταίο ψήγμα ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, μάλλον κρύβει ιδεοληπτικές εμμονές απέναντι σε έναν περήφανο λαό που, παρά τις αντιξοότητες, στέκεται όρθιος στα πόδια του.

Continue Reading

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Trending

Copyright © 2020 Non Paper. All rights reserved.