Connect with us

Infographics

Ο πολιτικός χάρτης των ελληνικών εφημερίδων

Non Paper

Published

on

Ο πολιτικός χάρτης των ελληνικών εφημερίδων

Με αφορμή τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ανάκληση της απόφασης της κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει 36 πολιτικές, οικονομικές και αθλητικές/στοιχηματικές εφημερίδες μέσω της ετήσιας κρατικής επιδότησης, ύψους έως και 200.000 ευρώ, το Non Paper δημοσιεύει τον χάρτη με την πολιτική κλίση των αμιγώς πολιτικών έντυπων μέσων.

Να σημειωθεί ότι στο πρόγραμμα ενίσχυσης του Τύπου, συνολικού ύψους 6,7 εκ. ευρώ, που αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» (εδώ) και αποσύρθηκε το περασμένο βράδυ της Κυριακής, περιλαμβάνονταν εκδοτικές επιχειρήσεις με μικρή κυκλοφορία που απασχολούν ελάχιστους εργαζόμενους (η εβδομαδιαία εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» φαινόταν να απασχολεί μόνο έναν εργαζόμενο) καθώς και ακροδεξιές εφημερίδες όπως το «Μακελειό» και η «Ελεύθερη Ώρα», που παραβίαζαν εκ προοιμίου το Άρθρο 4 (παράγραφος 3) της Υπουργικής Απόφασης, σύμφωνα με το οποίο:

«Η ύλη τους πρέπει να μην θίγει το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, να μην εισάγει ή προάγει διακρίσεις βάσει φύλου, φυλετικές ή εθνοτικής καταγωγής, εθνικότητας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού».

Στο παρακάτω γράφημα, περιλαμβάνονται συνολικά 33 εφημερίδες: δύο από το χώρο της κομμουνιστικής Αριστεράς, έντεκα από τον ευρύτερο αριστερό και προοδευτικό χώρο, τρείς από το χώρο του Κέντρου, δεκατρείς από τον ευρύτερο δεξιό και συντηρητικό χώρο, και τέσσερις από το χώρο της εθνικιστικής Άκρας Δεξιάς.

Ο πολιτικός χάρτης των ελληνικών εφημερίδων

Infographics

Οι χώρες με τη μεγαλύτερη καθαρή συνεισφορά στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας

Non Paper

Published

on

Ο αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, αποφάσισε εδώ και μερικές βδομάδες τη διακοπή της χρηματοδότησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κατηγορώντας τον οργανισμό για «κακή διαχείριση» και «συγκάλυψη της εξάπλωσης της πανδημίας του κοροναϊού».

Πέρα όμως από τις κατηγορίες και τις απειλές που εκτόξευσε εναντίον του, ο Τραμπ ανέφερε επίσης πως οι ΗΠΑ συνεισφέρουν στον Π.Ο.Υ. περίπου «400 με 500 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο», εν αντιθέσει με την Κίνα που διαθέτει 40 εκατομμύρια δολάρια ή και «ακόμη λιγότερα» χρήματα.

Με βάση τον ισχυρισμό αυτό, αλλά και με δεδομένη την αναντιστοιχία λόγων και πράξεων του προέδρου των ΗΠΑ, ψάξαμε να βρούμε ποιες χώρες παρέχουν τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για το τρέχον έτος.

Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι, ναι μεν οι ΗΠΑ συνεισφέρουν ετησίως το μεγαλύτερο ποσό στα ταμεία του οργανισμού, ωστόσο τα χρήματα αυτά διαφέρουν κατά πολύ με τους αριθμούς που επικαλέστηκε στις δηλώσεις του ο Ντόναλντ Τραμπ.

Συγκεκριμένα, η καθαρή συνεισφορά των ΗΠΑ στον Π.Ο.Υ. ανέρχεται κοντά στα 116 εκ. δολάρια (115,7 εκ. δολάρια) το χρόνο, ή διαφορετικά στο 24% του συνολικού προϋπολογισμού του οργανισμού, ενώ η Κίνα παρέχει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσό από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο, με την καθαρή συνεισφορά της να ξεπερνά τα 57 εκ. δολάρια (57,4 εκ. δολάρια) το χρόνο, καλύπτοντας συνολικά το 12% του προϋπολογισμού του Π.Ο.Υ.

Επιπλέον, μόλις 13 χώρες -συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Κίνας- πληρώνουν περισσότερα από 10 εκ. δολάρια το χρόνο, 44 χώρες χρηματοδοτούν τον οργανισμό με λιγότερο από 1 εκ. δολάρια ετησίως, ενώ όσον αφορά την Ελλάδα, η καθαρή συνεισφορά της αγγίζει τα 2 εκ. δολάρια (1,7 εκ. δολάρια) το χρόνο, όσο περίπου η συνεισφορά χωρών όπως το Ισραήλ (2,3 εκ. δολάρια), το Ιράν (1,9 εκ. δολάρια), η Χιλή (1,9 εκ. δολάρια), η Πορτογαλία (1,6 εκ. δολάρια), και η Μαλαισία (1,6 εκ. δολάρια).

Αναλυτικότερα, οι χώρες με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στον Π.Ο.Υ. για το 2020 (> 5 εκ. δολάρια):

  1. ΗΠΑ: 116 εκ. δολάρια
  2. Κίνα: 57 εκ. δολάρια
  3. Ιαπωνία: 41 εκ. δολάρια
  4. Γερμανία: 29 εκ. δολάρια
  5. Ηνωμένο Βασίλειο: 22 εκ. δολάρια
  6. Γαλλία: 21 εκ. δολάρια
  7. Ιταλία: 16 εκ. δολάρια
  8. Βραζιλία: 14 εκ. δολάρια
  9. Καναδάς: 13 εκ. δολάρια
  10. Ρωσία: 12 εκ. δολάρια
  11. Νότια Κορέα: 11 εκ. δολάρια
  12. Αυστραλία: 11 εκ. δολάρια
  13. Ισπανία: 10 εκ. δολάρια
  14. Τουρκία: 7 εκ. δολάρια
  15. Ολλανδία: 6 εκ. δολάρια
  16. Μεξικό: 6 εκ. δολάρια
  17. Σαουδική Αραβία: 6 εκ. δολάρια
  18. Ελβετία: 6 εκ. δολάρια


Με πληροφορίες από: who.int

Continue Reading

Infographics

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις από το 1974 μέχρι σήμερα

Non Paper

Published

on

Ήδη από το 1955, η Τουρκία αποτελεί το μόνιμο «αγκάθι» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μία σειρά ζητημάτων όπως το Κυπριακό αλλά και το πογκρόμ διώξεων εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης που έμειναν στην ιστορία ως τα «Σεπτεμβριανά», ήταν αρκετά για να προκαλέσουν την περαιτέρω επιδείνωση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Τον Οκτώβριο του 1973, ξεκινά η διεθνής πετρελαϊκή κρίση. Την ίδια χρονιά, η Χούντα του Γ. Παπαδόπουλου δίνει άδεια σε μία εταιρεία του Καναδά να κάνει γεωτρήσεις στο Αιγαίο για την εξόρυξη κοιτασμάτων πετρελαίου. Σε απάντηση αυτής της κίνησης, η τουρκική κυβέρνηση δίνει εντολή στην τουρκική κρατική εταιρεία (TPAO) να κάνει έρευνες στο Αιγαίο, δημοσιεύοντας σχετικούς χάρτες με την διεκδίκησή του.

Η κρίση αυτή θα λήξει πριν καν αρχίσει, αφού στις 20 Ιουλίου 1974 η Τουρκία θα εισβάλει στην Κύπρο. Το δεύτερο στάδιο της εισβολής με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Αττίλας» θα ολοκληρωθεί ένα μήνα μετά, στις 14 Αυγούστου, με το 37% του νησιού να βρίσκεται παράνομα υπό τουρκική κατοχή.

Το 1976, η Τουρκία θα δημιουργήσει κρίση με αφορμή τα πετρέλαια του Αιγαίου. Στις 23 Ιουλίου, το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» θα βγει από το στενά του Βοσπόρου. Μαζί με άλλα πολεμικά σκάφη, η Τουρκία θα διεκδικήσει το μισό Αιγαίο, δημοσιοποιώντας χάρτη με τις έρευνές της σε τέσσερα σημεία του: στις εκβολές του Έβρου, στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο, στα χωρικά ύδατα ανάμεσα σε Λήμνο και Ίμβρο, και στο στενό των Δαρδανελίων.

Από τότε, οι δύο χώρες θα φτάσουν στα πρόθυρα του πολέμου, με την Τουρκία να προκαλεί την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, πότε με το ωκεανογραφικό «Πίρι Ρέις», πότε με το ερευνητικό σκάφος «Σισμίκ», και πότε με τη διεκδίκηση των Ιμίων.

Στο παραπάνω γράφημα, αποτυπώνεται το χρονικό των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μέχρι τις σημερινές αξιώσεις της Τουρκίας μέσω της συμφωνίας της με την κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης της Λιβύης, και την εμφάνιση του ερευνητικού σκάφους «Ορούτς Ρέις» εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, 200 χιλιόμετρα νότια της Μεγίστης.

Από το γράφημα εξαιρούνται οι καθημερινές παραβιάσεις του εναέριου χώρου από πλευράς Τουρκίας.

(Με πληροφορίες από: Μηχανή του Χρόνου, in.gr)

Continue Reading

Infographics

Ο χάρτης της νομοθεσίας περί εκτρώσεων παγκοσμίως

Non Paper

Published

on

Ο χάρτης της νομοθεσίας περί εκτρώσεων παγκοσμίως

Τις τελευταίες μέρες, έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει το αφιερωμένο στη λεγόμενη «Ημέρα του Αγέννητου Παιδιού» πρωτοσέλιδο της αθλητικής εφημερίδας Sportime, που παίρνει θέση κατά του δικαιώματος στις αμβλώσεις.

Το σκοταδιστικό πρωτοσέλιδο της εν λόγω εφημερίδας έσπευσαν να επικροτήσουν με αναρτήσεις τους στο Twitter τόσο ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, και αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, όσο και ο βουλευτής του ΚΙΝΑΛ, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, προκαλώντας όπως ήταν φυσικό τις οργισμένες απαντήσεις των χρηστών.

Μάλιστα, ο ακροδεξιός υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη έφτασε στο σημείο να στείλει μέχρι και επιστολή στον εκδότη της LiFO, Στάθη Τσαγκαρουσιάνο, για το επικριτικό του κείμενο με τίτλο «Οι αμβλώσεις είναι γυναικείο δικαίωμα και νόμος του κράτους. Τέλος συζήτησης.» (όλο το story αναλυτικά εδώ).

Με αφορμή λοιπόν τη συζήτηση που προκλήθηκε γύρω από το θέμα των αμβλώσεων και των «αγέννητων παιδιών», δημοσιεύουμε το χάρτη με τη νομοθετική αντιμετώπιση του ζητήματος στην παγκόσμια κοινότητα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου για τα Αναπαραγωγικά Δικαιώματα (Center for Reproductive Rights), το 36% των γυναικών παγκοσμίως μπορούν να έχουν πρόσβαση σε νόμιμες εκτρώσεις, κατόπιν αίτησης, ενώ το 50% των γυναικών δικαιούται να προβεί σε άμβλωση μόνο αν πληροί συγκεκριμένα κριτήρια όπως περιπτώσεις βιασμού, βλάβης του εμβρύου, κινδύνου της ζωής ή της ψυχικής υγείας της γυναίκας, ή για κοινωνιοοικονομικούς λόγους.

Πιο αναλυτικά, σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, οι εκτρώσεις είναι νόμιμες σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Εξαίρεση αποτελούν η Βρετανία, όπου οι εκτρώσεις επιτρέπονται μόνο εφόσον οι γυναίκες πληρούν κοινωνικοικονομικά κριτήρια, η Βόρεια Ιρλανδία και η Πολωνία, όπου επιτρέπονται μόνο για λόγους υγείας, και η Μάλτα, όπου απαγορεύονται χωρίς εξαιρέσεις.

Όσον αφορά την Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική, οι εκτρώσεις επιτρέπονται βάσει νόμου στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Κούβα, το Πουέρτο Ρίκο, την Γουιάνα, τη Γαλλική Γουιάνα, και την Ουρουγουάη, ενώ αμβλώσεις για κοινωνικοοικονομικούς λόγους ή βλάβης του εμβρύου επιτρέπονται μόνο στο Μπελίζ. Στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι εκτρώσεις επιτρέπονται μόνο για λόγους υγείας (Κόστα Ρίκα, Κολομβία, Εκουαδόρ, Περού, Βολιβία, Αργεντινή) ή σε περιπτώσεις κινδύνου της ζωής της γυναίκας (Μεξικό, Γουατεμάλα, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Παραγουάη, Χιλή). Ολοκληρωτικά απαγορεύονται οι εκτρώσεις στο Ελ Σαλβαδόρ, την Ονδούρα, τη Νικαράγουα, την Αϊτή, την Τζαμάικα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, και το Σουρινάμ.

Στην Αφρική, οι εκτρώσεις επιτρέπονται μόνο στην Τυνησία, τη Γουινέα-Μπισάου, τη Νότια Αφρική, και τη Μοζαμβίκη, ενώ στις υπόλοιπες χώρες επιτρέπονται είτε για κοινωνιοολογικούς λόγους (Αιθιοπία, Ρουάντα, Ζάμπια) είτε για λόγους υγείας (Μαρόκο, Αλγερία, Νίγηρας, Καμερούν κ.α.) είτε σε περιπτώσεις κινδύνου της ζωής των γυναικών (Λιβύη, Σουδάν, Σομαλία, Νιγηρία, Ακτή Ελεφαντοστού κ.α.). Παράνομες χωρίς εξαιρέσεις είναι οι αμβλώσεις σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Σενεγάλη, η Σιέρα Λεόνε, και η Αγκόλα.

Στη Μέση Ανατολή και την Ασία, οι εκτρώσεις είναι νόμιμες σε χώρες όπως η Τουρκία, αλλά και στις περισσότερες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Γεωργία, Αρμενία, Μολδαβία κ.α.). Για κοινωνιοοικονομικούς λόγους οι εκτρώσεις είναι νόμιμες μόνο στην Ινδία και την Ιαπωνία, για λόγους υγείας επιτρέπονται μόνο σε χώρες όπως το Ισραήλ, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Πακιστάν, και η Νότια Κορέα, ενώ σε περιπτώσεις κινδύνου της ζωής επιτρέπονται μόνο στη Συρία, το Ιράν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, και την Ινδονησία. Παράνομες είναι οι εκτρώσεις σε Ιράκ, Λάος, και Φιλιππίνες.

Τέλος, όσον αφορά την Ωκεανία, οι εκτρώσεις είναι νόμιμες κατόπιν αίτησης στην Αυστραλία, καθώς στη Νέα Ζηλανδία επιτρέπονται μόνο για λόγους  υγείας, αιμομιξίας, και βλάβης του εμβρύου.

(Με πληροφορίες από: Center for Reproductive Rights)

Continue Reading

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Trending

Copyright © 2020 Non Paper. All rights reserved.